(Geschreven en voorgedragen bij de poëzie avond van nacht van de nacht met als thema ‘kleur de nacht met woorden’)
1.
Iemand zei ooit heel mooi:
Roeien is vooruitgaan terwijl je achteruit kijkt
Iemand anders zei ooit heel mooi:
Als je kan lullen tijdens het roeien, kan je ook harder trekken
2.
In het donker kun je bezinnen, tot jezelf komen, opgaan in de natuur
en je riem een beetje schuiner houden, omdat de stuurman het toch niet ziet.
3.
Sloeproeien in het donker is samenwerken met mensen
die je niet ziet, die je soms niet hoort,
maar waarvan je toch tenminste hoopt dat ze iets aan het doen zijn.
4.
Als woorden al de nacht kleuren.
dan zijn dat bij ons meestal woorden
die je beter niet hardop herhaalt
omdat je kinderen aan de kade staan
5.
Aan de lijnen aan het water, zie je dat wij hier net waren
er drijft iets onzichtbaars mee, het lijkt wel kameraadschap
6.
Die mannen breken de horizon open
alsof er een bron in hun binnenste borrelt
om als het donder de krochten
van het donker te komen slopen
7.
Zij kleuren de nacht met blaren en dragen
zo meestal ook nog wat promillage door hun aders
8.
en de maan kijkt toe,
schuift mee over het water,
alsof ze wil zeggen:
jullie zijn compleet gestoord
maar wel best op een mooie manier
9.
wat wij doen, is niet veel meer dan een moedeloze poging
om een beetje water te verplaatsen in die enorme plas
10.
maar juist door die donkere rimpeling in dat water
krijgt de nacht een beetje kleur