Käthe, van 1984 tot en met 1992 was je naast het maken van eigen werk, ook galeriehoudster in Haarlem. Hoe ervaar je het om nu aan de ander kant van de toonbank te staan?
Ik weet wat het werk van een galeriehouder inhoudt. Een goede relatie met de galerie kan veel betekenen voor de kunstenaar. Het is fijn dat een galeriehouder de Public Relations en de financiële afwikkeling op zich neemt. Ook de sfeer van een eigen kring kunstliefhebbers is een stimulans voor de kunstenaar. Ze volgen je dan en kunnen verzamelaars worden van je werk.
In Middelburg bijvoorbeeld hangt mijn werk in een vaste galerie. De feedback en de warmte is heel fijn. De galeriehoudster geeft tips inzake contacten die zij belangrijk vind
Jammer genoeg bestaan er ook galeries die een provisie van bijvoorbeeld 50% of nu zelfs 60 %durven eisen, dat vind ik veel te ver gaan. Als kunstenaar en zelfstandig ondernemer investeer je al zoveel in je werk.
Voor een kunstenaar is zo’n hoog percentage slecht op te brengen. Gelukkig maar dat er galeries zijn die voor heel wat minder een goede intermediair zijn. Waar besteden zij in de regel de provisie aan?
Mensen die gericht kunst willen aankopen hebben zich over het algemeen goed laten informeren. Het is toch ook normaal dat een galerie daarvoor een percentage vraagt. Zij maken kosten om een kunstenaar te promoten, bieden vaak een mooi ingerichte ruimte aan om het werk ten toon te stellen, en nemen alle overhead zoals kantoorkosten, een feestelijke opening, veelal voor hun rekening.
Kunstkopers die wel weten dat de kunstenaar over de verkoop via de galerie af moet dragen proberen weleens werk buiten de galerie om te kopen door het met de kunstenaar op een akkoordje te gooien. Het schaadt de goede relatie en dat is vervelend voor beide partijen. Hoe kan je dat voorkomen?
Belangrijk is om een zuiver contact te onderhouden. Dus afspraken maken met de galerie. De beide partijen moeten duidelijk zijn in wat ze van elkaar verlangen. Als de galeriehouder via de galerie een koper voor mijn werk heeft is het logisch dat hij of zij een percentage doorberekent. Als diezelfde klant nog een schilderij aan wilt kopen, en dat rechtstreeks via mij wilt doen, sluit ik dat kort met de galerie want daar hebben wij dan een afspraak over gemaakt.
Sinds kort geef je workshops en cursussen. Deed je dat al eerder of is het lesgeven nieuw voor jou?
Ik heb al veel les gegeven op vrije Academies en als gastdocent op kunstacademies en regelmatig in mijn atelier. Zelfs meerdere keren een vier- daagse masterclass, wat heel intensief is maar erg veel resultaat geeft. Tijdens de masterclass worden schildertechnieken uitgediept en geef ik aanwijzingen om het creatieve proces van gedachte naar werkstuk beter vorm te geven. Je leert vooral loskomen, opbouwen, zelfvertrouwen krijgen en dat je niet vanuit een tunnelgedachte moet werken maar eerst vrij moet worden.
Wat ik verder wil gaan doen is een vaste groep vormen die wekelijks ‘s ochtends of ‘s avonds zo’n twee en een half uur lessen willen volgen. Daar is het licht mijn nieuwe atelier heel geschikt voor. Maar een dag privé- les is natuurlijk ook mogelijk.
Je schildert portretten. Als het moet in het diepste geheim met een foto als voorbeeld. Leuk natuurlijk als je iemand wil verrassen. Maar is het niet lastig een treffend beeld te scheppen van zo’n momentopname waar je weinig gevoel bij krijgt en de persoon en de sfeer niet kent?
De foto’s zijn een houvast, meer niet. Ik ga uitgebreid in gesprek met de met degene die de opdracht verstrekt. Met hem of haar creëer ik een toevallige ontmoeting met degene die ik moet portretteren. Ik probeer daarbij een goed beeld te krijgen van de persoonlijkheid. Daarbij kan het bladeren in fotoalbums helpen hun”zijn”vast te leggen.
Vertel eens Käthe hoe jouw dag eruit ziet?
Ik beoefen een ambacht. Dus begint mijn dag met mijn atelierkleding aan doen. Dan ga ik naar mijn prachtige atelier met noorderlicht en zet de juiste muziek op. Die varieert van house via jazz tot het Requiem van Mozart en probeer alles los te laten. Ik begin zonder doel en laat me verbazen welke kant het uit gaat. Ik verlies mezelf geregeld in hele grote werken.
Tussendoor wil ik steeds weer terug naar mijn werk om het proces te beleven. Ik word blij van het schilderen. Het groeit onder mijn handen, het voedt mijn geest, het is mijn leven.
Ik kan soms wel een halve nacht doorgaan. Daarom wil ik altijd een atelier aan huis hebben.
