Jullie komen beiden uit de advocatuur en besloten in de 80- er jaren het roer drastisch om te gooien. Dirk wat was voor jou daar de reden toe?
Ik wilde meer tijd vrij maken om te kunnen schilderen. Bovendien werd de combinatie advocatuur en schilderen steeds lastiger. Bij het eerste moet je je emoties zo veel mogelijk uitschakelen, terwijl je bij het schilderen juist de ruimte geeft aan je emoties.
Hield dat een bepaald risico in Frederike?
Niet zozeer een risico, want we zijn ons artistieke werk blijven combineren met werk als docent in het hoger onderwijs. Het hield wel statusverlies in, maar dat maakte ons niet uit.
Is het dat geworden wat jullie hoopten en verwachtten?
Ja, de combinatie kunst, werk in het onderwijs èn gezinsleven – we hadden toen twee jonge kinderen – werkte goed voor ons.
Jullie presenteren je als kunstenaarspaar, beoefenen elk een andere discipline. Opvallend is dat jullie werk heel goed bij elkaar past. Hoe verklaren jullie dat?
Het is geen bewust proces, maar ongemerkt beïnvloeden we elkaar wel. Onze ateliers liggen naast elkaar, we zien elkaars werk groeien; we hebben het erover en becommentariëren het. Beiden voelen we ons sterk verbonden met de natuur, dè inspiratiebron van ons werk.
Frederike, je objecten zijn van keramiek en worden vaak gecombineerd met andere materialen. Kan je iets vertellen over de vormen, technieken en materialen die je gebruikt?
Ik ben gefascineerd door vormen in de natuur en de doorgifte van het leven in de plantenwereld. In de organische vormen zie ik de enorme kracht van het leven. De vormen (blader- en vruchtvormen: pepers, peulen etc.), worden uit klei gemaakt. Na de biscuitstook, waarbij klei verandert in keramiek, worden ze bewerkt met oxides en glazuren. Na de glazuurstook op 1020 °C of hoger worden de vormen tot bundels gemodelleerd, met gebruikmaking van andere materialen, zoals ijzerdraad, touw of rubber. De laatste tijd vindt de bundeling al bij de modellering van de klei plaats, waarmee de objecten meer soliditeit uitstralen. Ik maak ook schaal- en komvormen, maar niet als gebruiksgoed; ook deze roepen associaties op met de natuur. Soms pas ik de raku-stooktechniek toe. Hierbij worden de werkstukken direct na een stook tot 1000 °C uit de oven gehaald, waarna snelle afkoeling plaatsvindt, in tonnen met houtzaagsel. Niet geglazuurde delen worden zwartgeblakerd en er ontstaat craquelé. Ik ben lid van de Nederlandse Vakgroep Keramisten (www.nvk-keramiek.nl) en heb werk in stock bij Galerie In de Schellevisse.
Dirk, je schildert meestal in olieverf op linnen. Vertel daar eens iets over?
Net als Frederike vind ik ook mijn inspiratie in de natuur, in het bijzonder de werking van het licht. Ik werk met het idee van de relativerende cyclus: alles is in beweging en alom tegenwoordig. Maar wat wordt waargenomen verandert voortdurend: geboorte, groei, afsterven. Dageraad, dag, avond, nacht. Elk stadium heeft zijn eigen dynamiek. Mij fascineert vooral het licht, dat die dynamiek en verandering als geen ander natuurverschijnsel weergeeft. Voor wat betreft de kijker: deze kiest, schept zijn eigen werkelijkheid. Als het werk hem raakt, zegt dat iets, niet alleen over mijn, maar ook over zìjn innerlijk. Mijn doeken zijn impressionistisch, soms neigend naar abstractie. Ik schilder bij voorkeur met olieverf, lyrisch en kleurrijk. De vorm wordt bepaald door de kleur. Soms is mijn werk dynamisch en gepassioneerd, tot uiting komend in bewegende landschappen en vuurzeeën, dan weer verstild tot arcadische landschappen, waar het gaat om lichtinval en de kracht van de natuur. In de loop der jaren zijn er series ontstaan zoals ‘Australia’, ‘Vuurzeeën’ of ‘Rode bomen’. Ik maak ook tekeningen met Oost-Indische inkt en sepia.
Sinds 2008 wonen jullie in Middelburg, hoek Molstraat/ Singelstraat, dus in de loop van de route. Wat deed jullie besluiten om ook aan de route mee te doen en wat biedt jullie locatie?
In onze vorige woonplaats Houten hadden we een woonhuisgalerie en deden we ook mee aan kunstroutes. Het is een manier om ons werk te kunnen laten zien aan en in rechtstreeks contact met geïnteresseerden. In ons huis kunnen mensen kunst in een huiselijke omgeving zien. Dat is anders dan in een galerie. Wij hebben daartoe de beneden- en eerste verdieping als expositieruimte ingericht en op de tweede verdieping is het schildersatelier, waar bezoekers ook een kijkje kunnen nemen. Het is niet uitgesloten, dat we in de toekomst ook andere kunstenaars vragen om bij ons te exposeren. Maar anders dan de naam doet vermoeden, is ons huis niet zo groot!
Zijn jullie alle zondagen open?
We zullen niet iedere zondag meedoen aan de route, omdat we ook regelmatig in onze ateliers in Frankrijk werken. Geïnteresseerden kunnen hiervoor het beste de site van de kunstroute raadplegen.
