Expositie Koepoortstraat 6

Middelburg- Iedere eerste zondag van de maand zetten de deelnemers van de Kunst en Cultuurroute Middelburg hun deuren open zodat u een kijkje achter de schermen kunt nemen. Maar wie zijn die deelnemers? En wie zijn de organisatoren van de thema’s die zes keer per jaar plaatsvinden? Hanny Mallekote stelt ze aan u voor in een reeks gesprekken speciaal voor De Bode.

Door Hanny Mallekote

*Jet Sondaar, eigenaar van expositie Koepoortstraat 6.
* Open op afspraak, telefonisch, schriftelijk en tijdens de K&C route
* Bezoekadres; Koepoortstraat 6. T 626171

           

Jet, tijdens de Kunstroute & Cultuurroute stel je beelden tentoon die gemaakt zijn door je schoonouders Bertus en Ton Sondaar. Wat is er het voor collectie en waarom stel je ze tentoon?

Het was in eerste instantie niet de bedoeling de beelden te exposeren.
Mijn man en ik zijn in het bezit gekomen van het beeldhouwwerk doordat hij gehoor heeft gegeven aan de uitdrukkelijke wens van zijn moeder om na haar overlijden in 2000 het nog aanwezige beeldhouwwerk van haar en haar man bij elkaar te houden. Wij hebben hiervoor een groot huis gezocht en gevonden, aan de Koepoortstraat 6 te Middelburg.
Na onze verhuizing van Loenen aan de Vecht naar Middelburg in september 2000 hebben we de beelden neergezet. Al doende kwamen we op het idee dat we andere mensen misschien ook een plezier zouden doen, om naar het volgens ons mooie werk te kunnen komen kijken. Daarbij komt dat ik kunst belangrijk vind in het leven van een mens, evenals religie en wetenschap.

Wat waren je schoonouders voor mensen?

Volgens mij kunstenaars pur sang. Bertus was naast beeldhouwer ook zanger. Hij heeft in de vijftiger jaren recitals gegeven, ook voor de radio. Ton was naast beeldhouwer heel creatief in andere zaken, zo maakte ze onder andere kinderboeken voor haar kinderen. De tekeningen maakte ze op een lithosteen en die drukte ze dan af. Van gedroogde vissenhuiden maakte ze lampenkappen, tasjes enz. Van gedroogde bladeren uit de tuin knipte ze Bijbelse voorstellingen en ze maakte haar eigen kleding.
Ze hadden een grote vriendenkring, die bestond voornamelijk uit kunstenaars. Ik heb ongeveer 30 jaar samengewoond met mijn schoonouders op één erf. Ik kan dus wel zeggen dat ik ze redelijk goed heb gekend.

 Is het een wisselende collectie?

Ja, want er is veel werk en niet alles kan tegelijkertijd geëxposeerd worden. Portretten hebben een zekere werking en die kun je niet al te dicht bij elkaar zetten.
Helaas is mijn man, na een half jaar wonen in Middelburg, overleden. Ik heb toen sterk getwijfeld of ik alleen de expositie wilde voortzetten. Het viel mij toe dat in deze periode iemand een tekening van mijn schoonvader zocht en via deze persoon heb ik contact gekregen met de Reinwardt Academie in Amsterdam. Twee studenten van de opleiding museologie waren zeer geïnteresseerd om het geheel op te zetten en ik heb toen het besluit genomen om ermee door te gaan.
In oktober 2005 was de eerste openstelling tijdens de Kunst- en Cultuurroute waaraan ik deel mocht nemen.

 De expositie geniet iedere maand veel belangstelling. Beleef je daar zelf plezier aan?

Ja, het is heerlijk dat er tot nu toe zoveel bezoekers zijn gekomen. In de eerste plaats omdat ons idee een goed idee blijkt te zijn: andere laten meegenieten van mooie beelden. In de tweede plaats blijkt dat veel mensen het ook fijn vinden om “eens een kijkje achter die grote groene deur” te mogen nemen. In de derde plaats is het contact met de bezoekers voor mij van onschatbare waarde, iets waar ik totaal niet aan gedacht had maar als een groot geschenk ervaar.
Ik ben al sinds mijn schoolopleiding geïnteresseerd in kunst en bezoek daarom graag tentoonstellingen. Ik houd van huizen inrichten, bloemschikken en patchwork. Vaak wordt deze vraag ook gesteld door bezoekers en dan is mijn antwoord dat ik het leven zelf een kunst vind en probeer ook zo te leven.

Vertel eens iets over het pand, de tuin en de sfeer?

In 1594 werden op dit perceel twee panden opgetrokken, die rond 1650 werden samengevoegd. Tussen 1725 en 1735 werd het huis door burgemeester Johan G. Schorer grondig verbouwt. Zowel de gevel als een groot deel van het interieur werd vernieuwd.
Het huis bestaat uit een achter- tussen- en voorhuis. De versierde deuromlijsting met travee (tussenstuk) is in Lodewijk XIVe stijl.
In het huis zijn nog veel oorspronkelijke elementen aanwezig. De deur naar het atelier en de schatkamer zijn dubbele deuren. Dat wil zeggen; aan de gangkant hebben ze de hoogte van de gangdeuren en aan de kamerkant de hoogte van de kamerdeuren, dit vanwege de symmetrie die op veel plaatsen in het huis terug te vinden is.
De Rode kamer, heeft op het behang na, haar authenticiteit behouden. Vanwege de symmetrie heeft deze kamer een valse deur. De rijk bewerkte schoorsteen met spiegel, heeft als tegenhanger de buffetnis.
Boven de deuren, de schoorsteen en de buffetnis zijn “witjes” te zien en in de zijgang is nog een “oeil de boeuf” van gebakken klei.
Het huis met de ruim opgezette beneden verdieping en grote kamers, zagen wij als ideale ruimte voor de collectie Sondaar. Op foto’s is te zien dat waar nu de tuin is een tennisbaan heeft gelegen. Daarna werd het een grasveld en nu is het een bloementuin. Ik hoop er in de toekomst een theetuin van te maken. Het is een buitengewoon rustige tuin voor in de binnenstad.
Ik vind het heerlijk dat ik in dit mooie huis in Middelburg mag en kan wonen.


volgende update: 21-01-2010 © Stichting Kunst & Cultuurroute Middelburg volgende route 7 maart 2010 - kind en kunst