Pas op later leeftijd stapte je over naar de wereld van de kunsten. Hoe is die liefde voor de kunst ontstaan?
Mijn liefde voor de kunst is al lang geleden ontstaan. Mijn man studeerde bouwkunde in Delft en als hij aan het ontwerpen was dan keek ik toe en deed ik vaak mee. Zo is mijn liefde voor kunst en architectuur ontstaan. Daarna ben ik een opleiding beeldhouwen gaan volgen. Eerst keramiek totdat de leraar mij een stuk steen gaf. Vooral marmer en hardsteen zijn prachtige materialen. Ik heb daarna nooit meer met iets anders willen werken.
Van uitvoerend kunstenaar werd je galeriehouder van de eerste galerie die Middelburg rijk was. Hoe kwam dat zo?
Later ben ik gaan exposeren. Hierdoor kon ik achter de schermen van de galeries kijken. Ik werd enthousiast om zelf een eigen galerie te beginnen. Het leek mij leuk om andere mensen met kunst in aanraking te brengen. Andere mensen te laten genieten van de kunst die ik mooi vind. We hebben locaties gezocht maar konden niets geschikts vinden. Op een gegeven moment zei een vriend van ons:” jullie hebben zo’n mooi huis waarom gebruik je die ruimte niet als galerie”. Hij had gelijk, het is inderdaad een mooi huis met een geschikte ruimte en met een tuin erbij waarin in de zomermaanden beelden staan. De galerie was op dat moment, en dat was in 1993, de enige galerie in Middelburg.
Dan was je galerie er al toen jaren later de Kunst en Cultuurroute werd opgericht.
Kon je meteen lid worden?
Toen Kunst en Cultuur route10 jaar geleden werd opgericht bestond mijn galerie al 6 jaar. In het begin liep de route alleen over de Kaaien. Het is daarna wegens succes al snel uitgebreid met locaties over de hele stad en pas toen kon ik ook lid worden. Mijn man werd penningmeester en heeft dit tot 2005 met veel plezier gedaan. Ieder maand trekt de Kunst- en Cultuurroute veel bezoekers. Het is laagdrempelig en het is een goede gelegenheid voor mensen om met kunst in aanraking te komen. Het is af en toe erg druk. Bezoekers komen dan later terug om de expositie rustig te bekijken.
De galerie toont hedendaagse kunst. Wat zijn de reactie van de bezoekers op wat je toont.
Bij abstracte kunst gaat het om vorm, kleur en compositie. De bedoeling van de kunstenaar is dan moeilijker te begrijpen. Soms moet ik wel eens iets uitleggen en dan gaan de mensen het toch anders zien. Op de eerst dag van de expositie zijn de kunstenaars meestal aanwezig, bezoekers kunnen dan direct vragen stellen. Dit werkt heel positief
Hoe vaak wisselt de collectie en hoe komt die tot stand?
Iedere maand is er een andere expositie meestal van twee kunstenaars. Het is voor mij heel belangrijk dat het werk combineert en goed tot zijn recht komt De mensen zijn enthousiast als ze het zien. De kunstenaars komen uit het hele land soms ook uit het buitenland. Ik heb bijvoorbeeld exposanten uit Roemenië en Frankrijk gehad. Spreekt het werk van een kunstenaar mij aan dan neem ik contact op en ga het werk eerst in het atelier bekijken. Samen maken we een keuze uit de kunstwerken. Door de jaren heen zijn er vriendschappen uit ontstaan. Het is mijn bedoeling zoveel mogelijk verschillende technieken te laten zien. Het is leuk om te zien als mensen verrast worden door een techniek. Het contact met de bezoekers is sowieso een van de aspecten die ik erg leuk vind. Inmiddels zijn er iedere maand een grote groep trouwe bezoekers. Ik hoor wel eens “ik weet niet wat ik moet zeggen” maar voor mij hoeven mensen niets te zeggen. Ik hoop alleen dat ze genieten en open staan voor andere vormen van kunst. Daar moet je wel de tijd voor nemen.
Waar komt de naam “t Haentje te Paart” vandaan?
Het huis, dat in 1764 is gebouwd heet ‘t Haentje te Paart. We vonden dit een bijzondere naam en zeer geschikt voor de galerie. We weten niet precies de oorsprong van de naam. In Zweden in een glasfabriek zagen we eens een haantje op een paard. Het is mogelijk een legende. Als iemand het weet dan zou ik het leuk vinden om het te horen.
