Je ouders hadden een tuiniersbedrijf. Opmerkelijk is dat kunstenaars in jou familie dik gezaaid zijn. Jij, je twee broers en je kinderen zijn beroepskunstenaar of hebben een creatief vak. Zit het kunstenaarschap in je genen en stonden je ouders daar voor open?
Mijn vader was een bijzondere tuinder. Hij bezat een enorme liefde voor het planten en laten kiemen. Daarnaast bezat hij de gave om mensen van de pijn af te helpen en was filosofisch ingesteld.
Zowel mijn vader als mijn moeder hadden familieleden in de kunst maar ik mocht niet naar de kunstacademie. Zelfs een opleiding als tuinarchitect werd afgekeurd.
We moesten het onderwijs in…maar ik ging toch naar de Academie omdat ik dat wilde en deed er tuinarchitectuur bij. Dat werd bijzonder gewaardeerd, het ging dus om wil en doorzetten. Mijn vader stierf toen ik 21 was. Hij was 69 en ik ben de jongste uit een gezin van 10 kinderen.
Je bent een succesvol kunstenaar en een duizendpoot. Zeker als je bedenkt dat je dit gecombineerd hebt met het moederschap is dat een knappe prestatie. Geeft geen enorme druk en hoe heb je dat gered?
Ik ben een beetje naïef en bezit het “heilige geloof in de dingen”. Ik heb me nooit zo met geld of goederen bezig gehouden, dat is gewoon een noodzakelijke bijkomstigheid
We moeten het van de rijkdom van de geest hebben, die rijkdom was er ook bij de kinderen.
Je moet gewoon vertrouwen hebben in jezelf en hopen dat alles via een natuurlijke weg verloopt. De dingen komen zoals het nodig is…natuurlijk hadden we wel “armoe”maar daar werd totaal niet onder geleden. De creativiteit in alle opzichten, daar gaat het om. Lys schilderde als ik aan het werk was en de jongens waren bezig met muziek en boekjes maken. Ons huis werd “villa Kakelbont” genoemd, vriendjes kwamen om muziek te maken of andere fantasieën tentoon te spreiden. Deurwaarders kwamen ook … daar dronk ik koffie mee en de wonderen gebeurden om het financieel weer op te kunnen lossen. Achteraf denk ik wel: hoe heb ik het allemaal voor elkaar gekregen.
Je maakt groot werk, je objecten zijn zwaar en de materialen hard. Hoe kan je dat de baas en hoe gaat dat.
Ik kan gewoon geen kleine dingen maken, dat wil ik ook niet. Het gaat om het uitvergroten en overstijgen van jezelf, het kleine ikje. Eens mens heeft de kracht in zich om de materie te overstijgen, dat is een uitdaging, geen kunst! Telkens de lat hoger leggen, stapje voor stapje.
Ik ben praktisch en redelijk technisch ingesteld. Ik zal geen dingen bedenken die niet uitvoerbaar zijn Ik zoek logica en grip op de materie waar ik mee werk. Maten en verhoudingen moeten kloppen. Ik moet, als ik uitgedacht ben, veel met de mensen die het werk uitvoeren overleggen. Ik moet iets in beweging zetten dan vloeit de rest vanzelf. Boten, hijskranen en soms een convoi exceptionel, héérlijk.
Hoe groter, hoe beter en het gaat altijd om de samenwerking.
Kunstenaars kennen meestal geen pensioen. Je bent nu 57. Hoe ziet jou toekomst eruit?
Geen van allen weet dat. Gewoon doorgaan met het uitbuiten van de onuitputtelijke bron van de geest, dat is een blijvende uitdaging tot je sterft in het harnas. En dan ga ik in het familiegraf in mijn geboortedorp liggen bij mijn ouders en mijn reeds overleden oudste zus…
Voor ik daar lig hoop ik heel veel te doen en te denken en nog een boek te schrijven.
In elk geval is het leven helaas te kort om alles te doorgronden.
Juul, je bent geboren in Gelderland en studeerde in Noord- Brabant. Wat bracht jou naar Zeeland?
Zwarte sneeuw liet me met drie kinderen vluchten naar Zeeland. Ver weg van waar ik vandaan kwam om helemaal opnieuw te beginnen, ik was 34 jaar… De stilte en ruimte van Zeeland zaten in mijn herinnering opgeslagen…je volgt soms je hart.
Je bent inmiddels ingeburgerd en lid van de K&C route Middelburg. Hoe bevalt de stad en de bewoners je en hoe ervaar je de Zeeuw als kunstkijker?
De maandelijkse route is gewoon ontzettend goed. Mensen kunnen de sfeer beleven van mijn huis en het werk. Af en toe wordt er wat verkocht maar daar gaat het uiteindelijk niet echt om. Mensen mogen iets in hun hoofd meenemen als een verrijking. Het aanbod van “kunst” is de laatste decennia ontzettend groot geworden. Als beroepskunstenaar moet je telkens zien je van de rest te onderscheiden. Middelburg is fantastisch mooi. Je kunt er verdwalen in de tijd, tijdloos worden, de grenzen van het zijn overstijgen en wegdromen . . . Ik leef als een autonoom solitair om te kunnen werken maar de Zeeuwen vind ik fantastisch.
Juul Kortekaas, Brakstraat 5, Middelburg. T. 0118 634207
