“In de Bolle Baaf”, hoe komen jullie aan die naam?
Hoewel ons visitekaartje suggereert dat een Baaf een rond keitje is, ligt de zaak toch anders: Bij de opening van de winkel destijds in de Gortstraat, in 1974, moesten we een naam bedenken. Op dat moment was onze jongste dochter een heerlijk mollige baby met de naam Baafke. Met in gedachte iets als “In de Soete Suykerbol” hebben we toen “In de Bolle Baaf” bedacht. Veel jaren moesten de rondleiders van de stadswandelingen het antwoord op de vraag van de bezoekers -wat is nou een baaf- schuldig blijven. Tot op een dag er maar eens ééntje aanbelde.
Zijn jullie temidden van de Kunst- en Cultuurroute een vreemde eend in de bijt?
Uiterlijk is een winkel natuurlijk anders dan een galerie of atelier. Maar als je het meer inhoudelijk gaat bekijken dan kan kunst op vele manieren benaderd worden. Het gaat er uiteindelijk om dat voorwerpen die gemaakt zijn, al naar gelang een persoonlijke smaak, een bijdrage kunnen leveren aan de kwaliteit van het leven. En dan kan antiek evenveel kunst zijn als een modern beeldhouwwerk of schilderij. Ik zeg wel eens, als je ’s morgens de kamer binnenloopt en je ziet een vaas of een mooi schilderij of een beeld, en je denkt “fijn dat het er is want het is mooi", dan is het goed.
Wat is jullie ervaring met de K&C route, de bezoekers en de deelnemers?
Sinds we, in het jaar 2000, op de Turfkaai wonen zijn we lid van de K&C- route. Omdat we niet tot de actieve kunstenaars gerekend kunnen worden bemoeien we ons weinig met de organisatie als zodanig. Op een thema haken we in door de etalage te veranderen.
Hoewel de meeste bezoekers van de route met een andere bedoeling hun ronde maken dan antiek kijken, is onze ervaring dat op de zondagen de mensen op een ongedwongen manier binnen komen en vrijblijvend rondkijken naar wat er allemaal is. Ondanks de verschillende benadering van kunst denk ik dat vanuit het kader “vormgeving” de deelnemers elkaar duidelijk versterken.
Als ik bij jullie binnenstap zie ik een ander collectie dan bij de andere deelnemers, zelfs anders dan bij een willekeurige antiekzaak?
Door het aspect van antiek en curiosa is er een duidelijk ander collectie dan bij de andere deelnemers aan de route. Ten opzichte van de andere antiekzaken denk ik dat er twee kanten zijn: door de maatschappijverandering en dus de marktverandering is het anno 2007 erg moeilijk om met antiek een boterham te verdienen. Zo’n 20 jaar geleden waren er veel antiekwinkels in Middelburg. Nu een stuk minder! Economisch aanpassen of ophouden hebben we gezien. Wij hebben het geluk dat we niet van de winkelinkomsten afhankelijk zijn en we ervaren het als een luxe dat we geen trends hoeven volgen maar volgens ons eigen gevoel kunnen inkopen. Daarom heeft “de Bolle Baaf” best wel een collectie met eigen smaak.
Het klinkt alsof het jullie hobby is?
Absoluut! Als je het niet samen kunt doen dan gaat het niet. De jacht naar nieuwe goede en mooie dingen is een prachtig iets. Constant bezig zijn. Het is in je bloed gaan zitten. Als je ziet hoe vol onze winkel staat, kan het ook wel eens te ver gaan. Maar ja, ieder wordt gelukkig op z’n eigen manier.
In de zomermaanden staan jullie ’s maandags op de boeken- en verzamelmarkt in Middelburg?
Deze markt heeft zich in de loop der jaren ontwikkeld als een gezellige markt met een grote variëteit qua aanbod. Zeker op zonnige maandagen is de stemming opperbest terwijl bij andere gelegenheden, stortbuien of windvlagen, het de saamhorigheid bevordert. Al is de winkel dan op maandag gesloten, de aanwezigheid op de markt levert toch wel een bekendheid en “spin- off” op.
Zijn de Zeeuwen anders kunstminnend dan de toerist die daar op de markt rondloopt?
Onze ervaring is, in het algemeen, dat de toerist spontaan aankoopt of tot een oudere garde behoort die zich afvraagt: wat moet ik er nog mee en waar zou ik het moeten neerzetten. Vooral dat laatste vinden we jammer, want waarom zou je ook op hogere leeftijd niet kunnen genieten van mooie dingen. De Zeeuwen hechten veel waarde aan mooie spullen, gaan niet over één nacht ijs en denken goed na voor er wat gekocht wordt. En terecht.
Wanneer kan de bezoeker bij jullie terecht?
Over het algemeen zijn we elke werkdag open vanaf zo’n half elf ’s morgens. Maar het kan voorkomen dat we naar een veiling of snuffelmarkt zijn, dan is het dus anders. We wonen bij de winkel, dus zijn we erg flexibel en ’s avonds is ook mogelijk. Als men van ver komt en men kondigt het bezoek aan dan zorgen we ervoor aanwezig te zijn.
