U bent voorgedragen en deze week benoemd tot stadsdichter 2009 voor de gemeente Middelburg. Wat is de taak en wat verwacht men in het algemeen van een stadsdichter?
De stadsdichter schrijft verzen, die betrekking hebben op de stad; hetzij in opdracht van het gemeentebestuur, hetzij uit eigen beweging. Hij dient minimaal vier gedichten per jaar te leveren. Wat de bevolking er van verwacht weet ik niet; gedichten over herkenbare dingen in de stad?
Waarom ambieert u deze functie?
Eigenlijk heb ik deze functie nooit geambieerd. Had daar te weinig zelfvertrouwen voor. Vanaf het eerste ogenblik dat er sprake was van een stadsdichter in Middelburg heeft men mij gevraagd en daarna telkens opnieuw als de functie vacant kwam. Men bleef mij maar een geschikte kandidaat vinden en ik bleef NEE zeggen.
Toen voor dit jaar echter het verzoek tot mij kwam heb ik ja gezegd en maakte meteen een Plan de Campagne. Ik had ineens zin in zo’n uitdaging, toch.
Hoe stelt u uw functioneren als stadsdichter voor?
Ik vind dat het werk van de stadsdichter tot nu toe te weinig bekendheid kreeg. Ik zou graag meer “aan de weg willen timmeren”, mijn gedichten niet alleen willen laten zien, maar ze ook willen laten horen “op plaatsen die terzake doen”, elke maand.
U staat bekend als een toegankelijk dichter zowel in taal als persoon. Wat gaan wij hiervan merken tijdens de K&C route?
Mijn werk is nogal gevarieerd: soms schreef ik minder duidelijke poëzie, soms klankdichten waarin woorden geen rol spelen. Maar altijd moet er direct iets aan te beleven zijn. Als stadsdichter zal ik inderdaad toegankelijke verzen schrijven over historische plaatsen, gebouwen, personen, gebeurtenissen, dan wel hedendaagse; wat er aan mij voorbij komt. Daarin wil ik zo beknopt mogelijk iets vertellen zo, dat ik meer kennis en daardoor liefde kan aanbrengen voor de eigen stad.
Noemt u eens een voorbeeld?
Ik deed dat eerder met mijn boek "Dichter bij het beeld", over de beelden, die in de vrije ruimte staan in de Middelburgse binnenstad. Daarin stond ieder beeld gefotografeerd en gedocumenteerd met een gedicht erbij. Veel mensen waren daar blij mee en zagen
daarna meer kunst in de stad dan voorheen.
Wat is uw bemoeienis als stadsdichter met de Kunst & Cultuurroute Middelburg?
Het idee van een stadsdichter is voortgekomen uit de Werkgroep Poëzie. Die maakt deel uit van de Stichting Kunst- en Cultuurroute. Dat kan je proeven in mijn gedicht
Het diner
De poëten zitten nu zoet ietwat vermoeid
na hun manifestatie aan
het tweejaarlijkse diner om voortbestaan
te garanderen, het heeft het volk geboeid
dat weten zij, mogen ze lekker eten
samen met allen die cultuur brengen in de stad
elke maand opnieuw, dat is me wat
ja ja dat hebben zij op hun geweten
men spreekt bij alles van groot succes
het trok publiek in ruime mate
zij hebben oog en oor en ziel gestreeld
kunst in overvloed uitgedeeld
dat verslaaft, je kan het nooit meer laten.
Daar drinken zij op, breng nog maar een fles.
De Werkgroep Poëzie draagt een stadsdichter voor, begeleidt die, is “verantwoordelijk” voor het doen en laten en is tevens intermediair tussen stadsdichter en gemeentebestuur.
Ik heb mij voorgenomen om op elke eerste zondag van de maand mijn gedicht te laten horen in de Kunst- en Cultuurroute, bij een plaats waar het vers over gaat.
Hartelijk dank voor dit gesprek en gefeliciteerd met uw benoeming. Wij hopen nog veel van u te horen en lezen de aankondiging wel op de website en in de folder van de Kunst en Cultuurroute.
